Toen ik bij Monique begon, was ik al een tijdje thuis. Uitgevallen, en eerlijk gezegd ook een beetje verloren. Ik had al van alles geprobeerd: gesprekken met coaches die vooral meepraatten, een kerntalentenanalyse die me veel leerde over mezelf maar geen concreet antwoord gaf op de vraag wat nu. Ik zag eindeloos veel mogelijkheden maar kwam daardoor niet vooruit.
Wat ik zocht was iemand die naast me kon staan en me de kritische vragen kon stellen die ik zelf niet stelde. Die me niet zou vertellen wat ik moest doen, maar me wel zou helpen om het zelf uit te zoeken. En dat is precies wat er gebeurde.
Het was niet altijd makkelijk. Er waren momenten waarop ik het hele proces in twijfel trok. Maar het inzicht kwam. Echt, uit mezelf. Monique kan geen kant-en-klaar advies toveren, en dat is ook niet wat je wil, zo blijkt. Ze staat naast je terwijl jij het uitzoekt.
Nu heb ik een concreet plan. Ik weet weer waar ik heen wil. En ik kan met een gerust hart loslaten wat niet werkte. Die kanteling, van stress en onzekerheid naar energie en leuke spanning, die voel ik thuis ook. Meer geduld. Meer plezier. Meer ruimte.
Ik ben trots op mezelf dat ik de sprong heb gewaagd. En dat ik het nog steeds kan.
