Wat wil ik nou eigenlijk? Zo vind je jouw rode draad
“Ja, maar wat wil ik dan eigenlijk?”
Het is de vraag die ik in bijna elk gesprek krijg. En het is ook meteen een van de moeilijkste vragen die er is.
In aflevering 31 had ik het over elkaar vieren, over inspiratie opdoen door naar anderen te kijken, en hoe fijn het kan zijn als iemand met je meekijkt en laat zien wat jij zelf even niet meer ziet. Die erkenning, die spiegelkamer, is heel mooi. Maar ze lost de vraag die daarna komt niet op. Deze podcast aflevering, nummer 32, bouwt daarop voort.
Ik ga je in dit artikel geen stappenplan geven. Wel een ander perspectief, en een paar concrete ingangen om zelf verder te komen.
Waarom ik mijn praktijk De Rode Draad noem
Toen ik nog als recruitment adviseur werkte, hoorde ik mezelf steeds hetzelfde zeggen tegen mensen die over hun loopbaan twijfelden. Later, in mijn loopbaancoachpraktijk, kreeg ik steeds meer klanten die zeiden: “mijn cv is echt één grote chaos, elke twee jaar weer iets anders.”
En elke keer zei ik: ook in die chaos is een rode draad te vinden. Dat geloof ik echt. Voor iedereen.
Die Rode Draad is voor mij de methodiek achter alles wat ik doe. Je kunt het ook richting noemen. Andere tradities hebben er andere woorden voor: boeddhisten noemen het dharma, de Japanners ikigai, Paulo Coelho noemt het je legende, christenen noemen het een roeping. Kies zelf een woord dat bij je past. Het gaat allemaal over hetzelfde.
Want het is niet per se wat je kán. Het is iets groters. Het is wat je kwijt wilt aan de wereld.
Volg je gevoel, niet alleen je hoofd
In trajecten met klanten gaat het nooit over “jij moet echt timmerman worden” of “jij moet AI-architect worden.” Het gaat over een richting. Waar gaat jouw vlammetje vanaan? Waar trekt je gevoel naartoe?
“Ik wil meer naar mijn gevoel luisteren” hoor ik heel vaak terug. “Ik luister te veel naar mijn verstand, of naar angst.”
Je hoofd is supergoed in het bedenken van redenen waarom iets niet handig, niet logisch of onveilig is. Je hart en je gevoel liegen niet zo makkelijk. Die weten vaak al iets, voordat jij het onder woorden kunt brengen.
De draden die samen jouw rode draad maken
Een aantal dingen komen samen in jouw rode draad:
- Waar krijg je energie van? Welke activiteiten vind je leuk om te doen?
- Je gevoeligheid. Daar ligt waarschijnlijk een van je grootste talenten en je kracht. Wat merk jij op waar anderen aan voorbijlopen?
- Je creativiteit. Hoe verbind jij dingen aan elkaar, hoe los je dingen op, vanuit welk perspectief bekijk jij iets?
- Je ervaring. Je werkervaring, ook de stukken die niet leuk waren. En je levenservaring: wat heb je geleerd, waar wil je anderen in voorleven?
- Terugkerende thema’s. Wat komt er steeds terug, in elke baan, elk team, elke levensfase?
- Frustratie als kompas. Waar maak je je boos om? Wat zegt dat eigenlijk?
- Je inspiratiebronnen. Waar gaat je aandacht naartoe? Wat lees je, waar zoek je op eigen manier informatie over op?
Voor sommige mensen is dit een interessante, misschien wat luxe vraag. Voor snelle denkers is het dat niet. Als de energie, het talent, de dharma, de rode draad, er niet uit kan, loop je leeg. Vaak sneller dan een meer neurotypisch brein. Niet omdat je te veel wilt of moeilijk doet. Gewoon omdat het vast blijft zitten.
Wat er gebeurt als die energie nergens naartoe kan
Als je energie geen kant op kan, ga je op alle slakken zout leggen. Je wordt die collega die overal wat van vindt. Je frustreert jezelf helemaal te pletter, omdat er een bal energie in je zit die geen uitweg heeft. Die komt dan in allerlei gaten naar buiten.
Wat ik altijd adviseer: richt die energie op twee of drie hoofdprojecten. Dat mag een baan zijn, een project binnen een baan, een pilot, of een hobby. Zodra die energie ergens naartoe kan, merk je dat je minder kritisch en minder snel geïrriteerd wordt over dingen die je energie eigenlijk niet waard zijn.
Twee soorten snelle denkers
Rond de vraag “wat wil ik” kom ik grofweg twee types tegen.
De een weet echt niet wat hij wil. Bedolven onder een laag van aanpassing en angst. Nooit echt gekozen, nooit echt uitgedaagd, nooit echt geprikkeld.
De ander heeft juist veel te veel opties of ideeën.
Wat ik bij de eerste groep vaak zie: mensen scrollen door vacatures, en bij elke vacature denken ze “hier kan ik echt geen motivatiebrief voor schrijven, ik word hier niet enthousiast van.” En als je niet enthousiast wordt van iets, kun je er ook niet voor gaan.
Daarbij komt dat je gewend bent geraakt om je aan te passen en te hopen. Als je eigenlijk al weet dat iets niet meer klopt, hoop je toch tegen beter weten in dat het gaat werken. Dus je houdt vast. Aan een baan, een begeleiding, een vriendschap.
Ik denk dat dat komt doordat je nooit echt volledig bent aangesproken om alles van jezelf in te mogen zetten. Dat je nooit echt op niveau bent uitgedaagd, dat iemand nooit echt met je mee kon denken. Dus je went aan een beetje teleurstelling: “ik word hier niet echt geprikkeld, maar er is waarschijnlijk niks beters, dus ik haal er maar uit wat erin zit.”
Het advies is dan altijd hetzelfde: als je merkt dat iets voor jou niet werkt, dat voel je echt wel aan. Stop ermee. Stop die energie in iets anders.
Je hoeft je rode draad niet te vinden alsof je hem kwijt bent
Hij laat zich waarschijnlijk allang zien. Drie concrete plekken om te kijken:
1. Waar loop je op leeg? Welke taken denk je al van tevoren “hier heb ik helemaal geen zin in”? Waar frustreer je je helemaal te pletter? Onder die frustratie zit vaak een talent en een behoefte die nu niet worden vervuld.
2. Welk thema komt er steeds terug? Bij elke baan, elk team, elke levensfase. Voor mij is dat bijvoorbeeld altijd verbinding met mensen geweest, of ik nu bij de Hema stond, in de horeca werkte of in een callcenter zat.
3. Wat zijn je inspiratiebronnen? Waar ga je vanaan? Dit hoeven geen idolen te zijn. Het kan ook de natuur zijn, of iets heel anders. Als je dat allemaal bij elkaar zet, zie je er vaak ook weer een rode draad in.
Van “wat wil ik worden” naar “waar kom ik al tot mijn recht”
“Wat wil ik worden” is een grote, misschien enge vraag. Stel jezelf liever de vraag: waar kom ik nu al tot mijn recht, ook al is het klein? Waar zie ik dat ik vlieg? Wanneer voelde ik voor het laatst dat vlammetje, en met wie?
Zodra je jouw rode draad kent, kun je beginnen met je leven zo inrichten dat het daarbij past. Daar ga ik in de volgende aflevering verder op in.
En als je nu denkt: leuk allemaal, maar ik kom er zelf niet uit. Dat is precies waar ik met mensen begin. Niet bij functietitels of vacatures, maar bij alles wat samenkomt in jouw rode draad. Dat is mijn methode, en je ziet het terug in alles wat ik doe: de 1:1 trajecten en De Andere Route, die binnenkort weer start.
🎧 Luister aflevering 32 van Breingenoten: dé Podcast voor alle voorbeelden en verdieping.
Wil je hier graag mee verder? Dat kan in zowel 1:1 trajecten als het online groepsprogramma De Andere Route werk ik met deze Rode Draad methode.
Plan dan direct een Richtingsgesprek met me in, en we kijken samen wat het beste bij jou past. Of meld je direct aan voor het online programma.
