Eerlijk gezegd dacht ik dat Monique me gewoon zou vertellen hoe het moest. Dit doe je, zo doe je het, klaar. Maar zo werkt het niet. Ik heb veel gepraat en zij geluisterd. Meer dan ik had verwacht. En ik werd uitgedaagd om naar mezelf te kijken op manieren die ik daarvoor had vermeden. Soms was dat niet prettig. Ik wilde bijvoorbeeld eigenlijk al langer minder werken, maar hield mezelf voor dat vijf dagen hard werken gewoon de norm is. Monique legde bloot dat ik die overtuiging zelf in stand hield. Niet fijn om te horen. Maar wel precies wat ik nodig had. Ik wist al langer dat ik hoogbegaafd ben, maar had daar nog niet echt bij stilgestaan. Door het traject begrijp ik de rol daarvan in mijn leven veel beter. Mijn zelfbeeld is flexibeler en ruimer geworden. Ik heb andere perspectieven gekregen en mezelf meer leren accepteren, zoals mijn creativiteit en gevoeligheid bijvoorbeeld. Ik zag mezelf altijd als rationeel. Maar die kant van mezelf is er ook gewoon, en dat mag er zijn. De praktische ondersteuning (bijv. cv, brief, LinkedIn) was concreet en behulpzaam. Maar de echte winst zat in wat er bij mij in perspectief verschoof. Inmiddels heb ik bij mijn werkgever een functie geregeld die veel beter bij me past. En de angst die ik had om met pensioen te gaan is verdwenen, ook dat is concrete winst. Ik weet nu wat ik wil en welke richting daarbij past. Ik heb de grote sprong nog niet gemaakt, maar ik ben er klaar voor. Dat is meer dan ik had toen ik begon. Zou ik dit aanraden? Ja. Maar het moet wel passen. Je moet bereid zijn om echt naar jezelf te kijken. Het heeft mij in ieder geval geholpen.
